คุณเชื่อในพรหมลิขิตมั้ย ?

ถ้าไม่.. แล้วอะไรล่ะ ที่ทำให้เรามาพบกับคนหลายคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน

ถ้าไม่ แล้วอะไรล่ะ ที่ทำให้เราถูกชะตาจนเรียกคนๆนั้นว่า   “ เพื่อน ”

.......เพื่อน.......

คนๆนึงที่ครั้งนึงก็เป็นได้แค่
คนแปลกหน้าคนหนึ่ง

เวลา ผ่าน เวลา คนแปลกหน้าคนนั้นก็กลับกลายมาเป็นคนที่เรา “ไว้ใจ”

.......เพื่อน.......

คนที่พร้อมอยู่กับเราเสมอๆ
ไม่ว่า สุข ทุกข์ เหงา เศร้า

…….. เพื่อน ...................
คนที่พร้อมแชร์ความรู้สึกต่างๆ
โดยไม่เคยเอ่ยปากว่า
“ ถ้าทำอย่างนั้นแล้วฉันจะได้อะไร

....…... เพื่อน ……......
คนที่ไม่เคยสนใจว่าเราจะหน้าตาดี มีสกุล ร่ำรวย ยากจน สูง ต่ำ ดำ ขาว หรือไม่

......เพื่อน..... คนที่ไม่เคยเสแสร้ง แกล้งทำ

........แต่...... เพื่อนตาย หายากเหลือเกิน

เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ ว่า คนๆนี้เป็น
เพื่อนตายของเราหรือไม่

เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่าคนๆนี้

เป็นคนที่พร้อมจะเคียงข้างเราเสมอไปมั๊ย

เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่า

คนๆนี้จริงใจกับเราแค่ไหน



ทั้งหมดนี้ เราใช้ “ ตา ” มองไม่เห็น

......แต่......

ทั้งหมดนี้เราใช้ “ ใจ ” มองเห็นได้


เมื่อบทความ ล่วงเลยมาถึงตอนนี้ คุณล่ะ ?

ใช้ตามองเพื่อน หรือ ใช้ใจมองเพื่อน


เราบอกไม่ได้ว่าคนๆไหนดี ไม่ดี

จนกว่า...

เราจะมีโอกาส รู้จักกับคนนั้น แล้วใช้ ใจ ของเราสัมผัส